In China wordt al duizenden jaren thee gedronken, van de theehuizen in Hangzhou tot de theetuinen op de mistige bergen van Yunnan. Wie zich in Chinese thee verdiept, ontdekt een hele wereld: van frisse groene thee tot donkere, gerijpte pu-erh.
Wat is Chinese thee?
Chinese thee is thee die in China is gemaakt, en dat kan elke soort zijn: groene, witte, gele, zwarte, oolong en pu-erh komen allemaal van de theeplant en allemaal uit China. Chinese thee is dus geen aparte soort. Het is een herkomst, met een enorme variatie per provincie, per pluk en per maker.
China is het land waar thee voor het eerst werd gedronken, en het maakt nog steeds de meeste thee ter wereld. In China drinkt men vooral groene thee, puur en zonder melk. Veel van wat wij kennen als losse theesoorten, heeft daar zijn oorsprong.
Welke soorten Chinese thee zijn er?
In China deelt men thee in zes families in, naar de bewerking en de kleur. Hieronder zie je ze naast elkaar, met een bekend voorbeeld en waar dat vandaan komt.
| Familie (Chinese naam) | Bekend voorbeeld | Herkomst | Kleur in de kop |
|---|---|---|---|
| Groene thee (lü cha) | Longjing, Chun Mee | Zhejiang, Jiangxi | lichtgeel tot groen |
| Witte thee (bai cha) | Bai Mudan, Silver Needle | Fujian | bleekgoud |
| Gele thee (huang cha) | Junshan Yinzhen | Hunan | lichtgeel |
| Oolong (wulong) | Tieguanyin, Da Hong Pao | Fujian | goud tot amber |
| Zwarte thee (hong cha, rode thee) | Keemun, Yunnan, Lapsang | Anhui, Yunnan, Fujian | koperrood |
| Pu-erh (hei cha, donkere thee) | Shu en sheng pu-erh | Yunnan | donkerbruin tot amber |
Chinese groene thee
Chinese groene thee wordt meestal in een hete pan verhit, terwijl Japanse groene thee wordt gestoomd. Daardoor smaakt Chinese groene thee vaak nootachtiger en zachter, zoals Longjing. Jasmijnthee is in China meestal groene thee die samen met jasmijnbloesem wordt bewaard, zodat het blad de geur opneemt. De gunpowder thee die je kent van Marokkaanse muntthee, is ook Chinese groene thee: elk blaadje is tot een klein korreltje gerold.
Rode thee is in China zwarte thee
Wat wij zwarte thee noemen, heet in China hong cha, rode thee, naar de kleur in de kop. In Nederland bedoelen mensen met rode thee vaak rooibos, maar dat is een Zuid-Afrikaanse struik zonder cafeïne. Chinese zwarte thee als Keemun is vaak geuriger en fruitiger dan een gewone supermarktmelange. Lapsang souchong wordt boven dennenhout gerookt en heeft een uitgesproken rooksmaak.
Oolong en pu-erh
Oolong zit tussen groene en zwarte thee in: het blad oxideert maar voor een deel. Tieguanyin is licht en bloemig, Da Hong Pao uit de Wuyi-bergen donkerder en geroosterd. Pu-erh uit Yunnan wordt na het drogen nog een tijd bewaard, waarbij de smaak aardser en dieper wordt.
Welke Chinese thee past bij jou?
- Je drinkt nu vooral thee uit een zakje: een Chinese zwarte thee als Keemun of Yunnan
- Je wilt groene thee leren kennen: een zachte Chinese groene thee als Longjing
- Je houdt van bloemig: jasmijnthee of een lichte oolong
- Je drinkt ’s avonds nog een kop: liever kruidenthee of rooibos, want alle Chinese thee bevat cafeïne
- Je bent zwanger: kan, als je met alle cafeïne samen onder de 200 mg per dag blijft
Wie van het supermarktzakje komt, begint wat ons betreft met een Chinese zwarte thee als Keemun: je zet hem zoals je gewend bent en hij is geuriger en fruitiger. Longjing, nootachtig en zacht, vinden wij daarna een fijne manier om groene thee te leren kennen.
Hoeveel cafeïne zit er in Chinese thee?
Alle Chinese thee bevat cafeïne, want hij komt van de theeplant. Een kop (200 ml) zwarte thee bevat ongeveer 45 mg cafeïne, groene thee ongeveer 30 mg. Kruidenthee en fruitthee bevatten geen cafeïne. Voor witte thee, gele thee, oolong en pu-erh geeft het Voedingscentrum geen eigen cijfer.
Volgens de Europese voedselautoriteit EFSA is tot 400 mg cafeïne per dag veilig voor gezonde volwassenen, verspreid over de dag, en maximaal 200 mg in één keer. Ben je zwanger of geef je borstvoeding, neem dan niet meer dan 200 mg cafeïne per dag.
Hoe zet je Chinese thee?
Chinese thee zet je per familie anders. Groene, witte en gele thee wil water dat na het koken even is afgekoeld, anders worden ze bitter. Zwarte thee, oolong en pu-erh kunnen tegen heter water. In China zet men oolong en pu-erh vaak in een klein potje met veel blad en schenkt men het blad een paar keer kort op. Die manier heet gongfu cha. Met een gewone theepot en een theelepel blad per kop kom je ook een heel eind.
Waar let je op als je Chinese thee koopt?
Kijk bij Chinese thee vooral naar de naam van de thee en de streek, niet alleen naar het woord Chinees. Een pak met alleen Chinese thee op het etiket is vaak een eenvoudige groene of zwarte melange. Bij losse thee zie je meestal de provincie en soms het oogstjaar of de pluk, zoals een voorjaarspluk bij groene thee. Groene en witte thee drink je het liefst binnen een jaar, pu-erh mag juist ouder worden. Bewaar alle thee droog, donker en luchtdicht.





