Sommige theeën worden behandeld als een zeldzame wijn: geplukt met de hand, maanden of jaren verzorgd en verkocht voor bedragen waar je even van opkijkt. Wat maakt een paar gram blad zo kostbaar?
Wat is de duurste thee ter wereld?
De duurste thee die ooit verkocht is, is Da Hong Pao van de zes oude moederstruiken in de Wuyi-bergen in China. Da Hong Pao is een geroosterde oolong, en die eeuwenoude struiken op een rotswand zijn waar de thee zijn naam en faam aan dankt. Er kwam maar heel weinig thee van, en af en toe werd er een klein beetje geveild. In 2002 betaalde een koper 180.000 yuan, bijna 28.000 dollar, voor 20 gram. Sinds 2005 worden de moederstruiken niet meer geoogst, dus die thee is niet meer te koop.
De Da Hong Pao die je nu in de winkel vindt, komt van jongere struiken die uit stekjes van de moederstruiken zijn gekweekt. Het is dezelfde plant, dus de thee mag dezelfde naam dragen, maar smaak en kwaliteit hangen af van waar en hoe hij groeit en wordt bewerkt. Volgens BBC Travel kost gewone Da Hong Pao in Wuyishan vanaf ongeveer 100 dollar per kilo. Dat is een goede oolong, maar geen veilingstuk.
Wat kost dan één kopje? Reken je met ongeveer 2,5 gram blad voor een kop van 200 ml, dan kostte een kop van die veilingthee uit 2002 zo’n 3.500 dollar. Een kop gewone Da Hong Pao kost met dezelfde hoeveelheid blad ongeveer 25 dollarcent.
Welke theesoorten zijn duur, en waarom?
Thee wordt duur door hoe hij geteeld, geplukt en bewerkt wordt, en door hoe weinig er van is. De prijs van een kop thee in de theecultuur van China of Japan zegt dus vooral iets over het werk erachter. Dit zijn de grootste prijsfactoren:
- Pluk: alleen de knop, of de knop met één blaadje, met de hand geplukt. Bijvoorbeeld witte thee van alleen knoppen, zoals Silver Needle.
- Oogstmoment: de eerste pluk in het voorjaar heeft de fijnste smaak en is klein. Bijvoorbeeld darjeeling first flush.
- Teelt: de struiken staan weken in de schaduw voor de pluk. Bijvoorbeeld gyokuro en matcha.
- Bewerking: rollen, oxideren en roosteren in veel stappen, deels met de hand. Bijvoorbeeld oolong zoals Da Hong Pao.
- Veroudering: de thee rijpt jaren voordat hij verkocht wordt. Bijvoorbeeld oude pu-erh thee.
- Schaarste: een kleine oogst van één gebied of één struik. Bijvoorbeeld Da Hong Pao van de moederstruiken.
Is duurdere thee ook lekkerder?
Duurdere thee is niet vanzelf lekkerder, maar je proeft het verschil wel als je hem puur zet. Vooral bij heel blad proef je het: een goede oolong kun je drie keer opschenken en blijft bij elke kop anders. Melk en suiker poetsen dat verschil snel weg. Drink je je thee altijd met melk, dan raden wij een dure thee af: dat is zonde van het geld.
Wat is het verschil met thee uit de supermarkt?
Het verschil met thee uit de supermarkt zit vooral in de grootte van het blad. In de meeste theezakjes zit fijn gebroken blad. Dat trekt snel en geeft een sterke, maar vlakkere kop. Losse thee met heel blad trekt langzamer, heeft meer laagjes in de smaak en kun je vaak vaker opschenken. Een goede losse thee kost per kop vaak minder dan je denkt, omdat je er meerdere koppen uit haalt.
En de pandapoepthee?
Pandapoepthee is een Chinese thee die bemest wordt met uitwerpselen van panda’s, en die volgens Reuters in 2012 werd aangeboden voor 3.500 dollar per 50 gram. De maker beweerde dat de thee beschermt tegen kanker, maar volgens Shanghai Daily wijzen Chinese wetenschappers die claim af. Het is vooral een duur curiosum, geen betere thee.





